ஆழ் துளையில் உயிர் தொலைத்த அன்புச் செல்வமே ! எங்கள் துயில் தொலைத்தோம் உன் துயர் துடைக்க எம்மால் முடியலையே
தொழிநுட்ப யுகமென்று மார்தட்டிக் கொண்டோம் விழி பிதுங்கி அகம் வெதும்பி முகம் புதைத்து நிற்கின்றோம் தோற்றுப்போய
இறை நியதி இறையடி சேர்ந்தாய் கறைபடிந்த கரங்களுடன் தலைகுனிந்து நிற்கின்றோம்.
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக